چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386- 2:58 بعد از ظهر - pemi
روژژمیری عه شقی منه مه ی سووتینه ئه و نامانه گولم هه مووی خورپه ی دل و عه شقی پاک و وشه ی جوانه تو هه ستی من ئه سووتینی من هه ستی تو ئه م سووتینی قسه کانت هه موو شه ویک به بی ده نگی تا به یانی ئه م گریینی ئه گه ر چی تو بویته مایه ی ئه و هه موو خه موو غه زابه م به لام قه ت روژی له روژان وه ک بی وه فا ناوت نابه م با ئازاری دلیشم به ی خوشم ئه ویی هه تا ماوم چون هه ناسه ی هه ر وای له ناو دل و چاوم

+ |
چهارشنبه یکم فروردین 1386- 3:44 بعد از ظهر - pemi
ئه ی ئه و خوشکه ی که سی نییه خوشی نه ویی وه ک ئه وانه ی ده ستت به دلیانه وه نا ئه م زانی روژی ده ست به برایه تی منیشه وه ئه نیی ئه زانم چه ن به نازه وه ببوره ییکم پی ئه لیی به لام به خوا خوت ئه زانی هه تا ماوم خوشم ئه ویی 
+ |
دوشنبه بیست و هشتم اسفند 1385- 4:8 بعد از ظهر - pemi
ka jemheshti namdazani hangawm baraw kwem dabat! shprza bom wakoo galai halwariwi dam rashaba ka toom nasi pem nawti mn natwanm asodat kam itr bochi lagal dniai xamakanma aloodat kam chawani shawnmawi mn goolm hamisha bedara abe bmbaxshi ka bo to bomata maiai pazhara lem bbora ka namtwani bbma bahashti zhiant xom ba tawan bar abinm la bar didai pr griant am walataw,xoshawisti mno toian har nawtwa arom ta xoshkaiati wa ba gwei gsht kordan nagashtwa..
.
+ |
یکشنبه بیست و دوم بهمن 1385- 0:34 قبل از ظهر - pemi
خه می شه وم ده ریاش له من تی ناگا چون ئه که ومه ری زامی ئیوه م بویه گریانم که وتوته ناو سالی نوی
من شه وانم یادی که شتیئیکی ویله نزیک ده ریا روژانه شم منالیکه و پرچیکی شر وا له به ریا خوم ناکووژم نه با زریان لافاوی شووم دابارینی پی ئه که نم تا رووخسارم شه رمی گوولی هه ل وه رینی 
+ |
دوشنبه شانزدهم بهمن 1385- 2:6 قبل از ظهر - pemi
من مردم ، بی آنکه کسی بداند هنوز زنده ام ! هنوز هوس لحظه های بارانی را در خود زنده نگه می دارم و خستگی ممتد اين نفس را در لحظه تکرار می کنم اين منم بی وسوسهء هيچ يادِ زنده ای ! بی بهانه، می روم تا قصهء آخرين شب ديدار می بوسم بهانهء روزهای با تو بودن را تو کجايی در اين فراموشی ؟! من مردم بی آنکه کسی بداند هنوز زنده ام !
+ |
جمعه ششم بهمن 1385- 3:3 بعد از ظهر - pemi
.How do I love thee? Let me count the ways
I love thee to the depth and breadth and height
My soul can reach, when feeling out of sight
.For the ends of Being and ideal Grace
I love thee to the level of everyday's
.Most quiet need, by sun and candlelight
.I love thee purely, as they turn from Praise
.In my old griefs, and with my childhood's faith
I love thee with a love I seemed to lose
,Smiles, tears, of all my life!--and, if God choose
.I shall but love thee better after death
+ |
پنجشنبه پنجم بهمن 1385- 7:39 بعد از ظهر - pemi
زور ئه ترسم له وه زیاتر گه ر ئولفه تت پیوه بگرم ئه گه ر روژیک تو نه بینم وه ک و منال بیانوو بگرم خوت ئه زانی دلی منال چه ن ناسک و چه ن خاوینه مه حه به تم لی ئه ویستی وه ساواییک بم لاوینه 
+ |
تۆ خودا نی ، تۆ خۆشهویستی منی...
شنبه نهم دی 1385- 3:20 قبل از ظهر - pemi
ئهی ئهو کهسهی دهتپهرستم و لێم ونی تۆ خودا نی ، تۆ خۆشهویستی منی
له ئاسمان نی تا وێت ڕانهگا دهستم
له قاف نی کاڵهی ئاسنت بۆ ههڵبهستم
تۆی لهمن ون کرد و منی له تۆ دوور
ئهو بستۆکهی دوژمن ناوی نا سنوور
+ |
سه شنبه هفتم آذر 1385- 11:0 بعد از ظهر - pemi
پێش سینگی تۆ زۆر سینگی تر، چهپکهگوڵی،تهزووی سووریان، بۆ چنیوم پێش ژوانی تو… زۆر ژوانی تر،رێگای دووریان،پێ بڕیوم! شاعرێک بوم… گهرووی وشکم با دوای قومێك ئاوا وێڵ بوو بۆ بارانی،ههر ئاسمانێک،نوشتامهوه، ئاوی لێڵ بوو! گهر ئهتهوێ… خوێنی دهماری شیعرم بی داستانێکی بێ کۆتایی گهر ئهتهوێ… خۆشهویستیی، بهدوای دانێ ،ماچی سردی ماڵ ئاوابێ بهڵین بده ئاسمانم بی بڵین بده ههناسهم بی…سیبهرم بی… بارانم بی...
+ |
شنبه بیستم آبان 1385- 12:14 بعد از ظهر - pemi
... کاش میشد زیر باران غمت خیس شد,کاش میشد به نجابت لاله رسید,
وهمچون قطرهای اشک از میان چشمانت چکید,بگذار تا تنهاییم را با تو قسمت کنم,
بگذار در محراب نگاهت دو رکعت نماز عشق بخوانم,بگذار در هوای تو بمیرم.
تو غریب...تو غریبترین و آشناترین نوای قلب منی.
کاش میشد در قاب نگاهت مصلوب شد,از راه دور میروی بی سلام و بی خداحافظی
در انتظار طلوعت به غروب مینشینم...
ماه من روی مپوشان
نه سلامت را میخواهم نه خداحافظیت را
تو فقط نگاهم کن
+ |
پنجشنبه هجدهم آبان 1385- 2:3 قبل از ظهر - pemi
دوست داری که روان باشی و پاک به زلالی جویباری کوچک و روان روی مخمل دشت و یا اینکه یه پروانه رها باشی تو عطر دلاویز زنبق ها و مریم ها دور از غبار دورنگی های دنیا و دور از دست بی رحم صیاد صداقت ها و پاکی ها می دانی که دنیا هر که را عاشقش باشد چه بی رحمانه می درد و در خون ناکامی می غلتاند و زلال بی انتهای صداقت را به لجن دروغ میکشد پس ای روان رها مراقب دلت باش 
+ |